Headlines

Loading...

Sunday, September 23, 2012

نهاد سیاسی جدیدی در افغانستان اعلام موجودیت کرد

"شورای همکاری احزاب و ایتلاف های سیاسی افغانستان" روز یکشنبه 2 میزان 1391 در کابل اعلام موجودیت کرد. نمایندگان احزاب سیاسی در یک کنفرانس خبری گفتند که باید شناسنامه های برقی برای شهروندان افغانستان توزیع شود و سرشماری جمعیت نیز آغاز گردد.
زمان تعیین شده انتخابات ریاست جمهوری بر اساس قانون اساسی، در سال 2009 به دلیل سردی هوا سه ماه به تعویق افتاد. با آن که دو سال دیگر تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان باقی مانده اما نگرانی هایی در رابطه با برگزاری شفاف انتخابات از اکنون وجود دارد.
سران احزاب سیاسی تاکید کردند که نهادهای مستقل ملی و بین المللی باید بر انتخابات سال 2014 نظارت قوی داشته باشند و از دخالت جریان های سیاسی برای تقلب در انتخابات جلوگیری شود.
در اعلامیه ای که زیر عنوان "منشور دموکراسی" از سوی این شورا روز یکشنبه به نشر رسید، آمده است: "تجارب انتخابات های گذشته (دوره های گذشته انتخابات) نواقص و کمبودهای موجود در نظام و قانون انتخابات را برملا ساخته است. اصلاح نظام انتخابات و تعدیل بنیادی قانون مذکور را ضرورت مبرم می دانیم و برای تدوین و تصویب قانون انتخابات جامع و قابل قبول مساعی به خرج می دهیم".
ایتلاف جدید سیاسی خواستار حفظ دستاوردهای ده سال گذشته در افغانستان شده است.
این شورا که متشکل از برخی احزاب اپوزیسیون و احزاب شریک در حکومت می باشد، همچنان بر استقلال کمیسیون مستقل انتخابات تاکید کرده است. این در حالی است که بحث برسر قانون جدید تشکیل و صلاحیت های کمیسیون مستقل انتخابات در پارلمان جریان دارد.
شورای احزاب سیاسی گفته است: "استقلال و بی طرفی کامل کمیسیون مستقل انتخابات و کمیسیون شکایات انتخاباتی، اساس انتخابات آزاد و عادلانه است. بدین منظور بر ضرورت تعدیلات و اصلاحات بنیادی در قانون تشکیل، وظایف و صلاحیت های کمیسیون مستقل انتخابات و کمیسیون شکایات انتخاباتی تاکید می ورزیم".
برخی از 20 حزب و تشکل سیاسی که در "شورای همکاری احزاب و ایتلاف های سیاسی افغانستان" حضور دارند، عبارتند از: "حزب اسلامی افغانستان" به رهبری عبدالهادی ارغندیوال، "حزب وحدت اسلامی افغانستان" به رهبری محمد کریم خلیلی، "ائتلاف ملی افغانستان" به رهبری عبدالله عبدالله، "محاذ ملی اسلامی افغانستان" به رهبری پیرسید احمد گیلانی، "حزب حق وعدالت" به رهبری محمد حنیف اتمر، "جمعیت اسلامی افغانستان" به سرپرستی صلاح الدین ربانی، "جبهه ملی افغانستان" به رهبری احمد ضیاء مسعود، "جنبش ملی اسلامی افغانستان" به رهبری عبدالرشید دوستم، "حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان" به رهبری محمد محقق، "دافغان ملت ګوند" به رهبری انورالحق احدی و "افغانستان نوین" به رهبری محمد یونس قانونی.
این 20 حزب سیاسی خواستار حفظ دستاوردهای ده سال اخیر شده و گفته اند به هیچ وجه نباید ارزش های به دست آمده مانند دموکراسی، آزادی بیان و احترام به حقوق زنان از بین بروند.

Saturday, September 15, 2012

 امروز بسم الله خان محمدی 124 رای اعتماد را از نماینده گان مردم افغانستان به دست اورد و به حیث وزیر دفاع افغانستان تعین شد، بسم الله خان محمدی چندی قبل از طرف همین نماینده ها (مجلس نماینده گان) سلب صلاحیت شده بود،عجب نماینده های استند

Thursday, September 6, 2012

Conventions Rally Both US Parties

Wednesday, September 5, 2012

در یک خبر نامه ریاست جمهوری اماده است، رئیس جمهور حامد کرزی در انتخابات اینده ریاست جمهوری شرکت نخواهد کرد، وی از مردم شریف افغانستان خواسته است تا یک شخص مسلمان وطن دوست را به حیث رئیس جمهوراین کشور انتخاب کند

Thursday, August 30, 2012

نبیل: با دستان پاک از امنیت ملی میروم

 حامد کرزی، رئیس جمهور افغانستان، گفته است رحمت الله نبیل را بحیث سفیر در خارج تعیین خواهد کرد. تا حال مشخص نیست که رئیس برکنار شده ریاست امنیت ملی افغانستان، به کدام کشور فرستاده خواهد شد.

دو روز بعد از پخش خبر برکناری اش، رحمت الله نبیل در یک پیام ویدیوی که توسط ریاست امنیت ملی به خبرنگاران فرستاده شده است، گفت تبدیلی اش یک اقدام دموکراتیک بوده است.

آقای نبیل در این پیام میگوید "افتخار دارم که برای مدتی با شما سربازان دلیر وطن، دوشا دوش در راه دفاع از امنیت ملی کشور به هدف شناسائی، کشف  و قطع فعالیت های تخریبی دشمنان افغانستان در این کاروان غیر سیاسی،  غیر سمتی، و غیر وابسطه همسفر بودم.  مردم آزاده و نجیب  افغانستان، افتخار دارم که به عنواه یک شخصیت غیر وابسطه با دستان پاک، با قلب سرشار از عشق به وطن عزیزم، و روح و وجدان آرام از ریاست امنیت ملی خدا حافظی می نمایم. "
 
وحید عمر، سخنگوی پیشین ریاست جمهوری، میگوید آقای نبیل در طی دو سال گذشته دست آوردهای خوبی داشت اما با چالشهای هم مواجه بود. عمر این چالشها را مشخص نساخت. 

در این حال روزنامه نیویارک تایمز از تغییرات وسیع در کابینه افغانستان خبر داده و آنرا یک تکتیکی رئیس جمهور حامد کرزی برای کنترول امور انتخابات ریاست جمهوری آینده، خواند است.  

اما وحید عمر تبدیلی آقای نبیل را با انتخابات سال ۲۰۱۴، مرتبط نمیداند.

"من اینرا بخاطری منتفی می دانم که آقای نبیل از یک مدت دور و دراز شخص مورد اعتماد رئیس جمهور افغانستان بوده، رئیس محافظت شخصی رئیس جمهور بوده  و مه فکر نمی کنم که اگر بخاطر انتخابات بوده باشه، کسی دیگری را پیدا کنه که قابل اعتمادتر باشه. "
 
از جانب دیگر شماری از نماینده گان در ولسی جرگه، تبدیلی رئیس امنیت ملی را انتقاد میکنند.

فرخنده زهرا نادری، نماینده کابل در ولسی جرگه، به رادیو آشنا گفت نبود رهبری در سه نهاد امنیتی کشور، به زیان امنیت میباشد.

"برداشت من و دگر اعضای پارلمان این است که شاید سازمانهای استخباراتی منطقه در این کار، نقش داشته باشند. وقتی دو وزارت خانه ما وزیر نداره و امنیت ملی هم رئیس خود را از دست میدهد، چیز واضح است که کی قوی میشود."

نادری گفت رحمت الله نبیل یک شخص فعال و موفق بود.

مقامات در ریاست جمهوری افغانستان میگویند بزودی نامزد وزرای داخله و دفاع ملی و نامزد رئیس امنیت ملی، به ولسی جرگه معرفی خواهند شد. گزارشات تایید ناشده حاکیست که بسم الله محمد شاید بحیث وزیر دفاع ملی، مجتبا پتنگ بحیث وزیر امور داخله و اسدالله خالد بحیث رئیس امنیت ملی معرفی خواهند شد

Sunday, August 26, 2012

پاکستان: ملا برادر را به منظور توقف مذاکرات صلح توقیف کردیم

امریکایی ها و پاکستانی ها توقیف ملا عبدالغنی بردار شخص شماره دوم طالبان را در مبارزه با آنها، دست آوردی بزرگی میپنداشتند. ولی مقامات پاکستانی اکنون میگویند که آنها برای توقف مذاکرات صلح، با استفاده از " سی آی ای" یا سازمان استخبارات ایالات متحده، ملا برادر را دستگیر کردند. یک تعداد امریکایی ها میگویند که ممکن "سی آی ای" نا خواسته توسط پاکستانی ها مورد استفاده قرار گرفته باشد.  

نیویارک تایمز از قول یک مقام امنیتی پاکستانی نوشته است که میگوید، "ما ملا برادر را به خاطری توقیف کردیم که او میخواست بدون همراهی ما با حکومت افغانستان مذاکره کند."
این مقام پاکستانی به خاطر روابط شکنند میان پاکستان، افغانستان و ایالات متحده از اظهار اسمش خودداری کرده است.
او همچنان علاوه کرده است که از طالبان حفاظت میکنند و طالبان بر آنها اتکا دارند.
این مقام پاکستانی گفته است که به طالبان اجازه نخواهند داد با رئیس جمهور کرزی به توافق برسند.
نیویارک تایمز نگاشته است که مقامات استخبارات پاکستانی آگاهی یافتند که حکومت افغانستان قصد دارد بدون در میان گذاشتن پاکستان با طالبان مذکره کند. و سازمان استخبارات پاکستان یا "آی اس آی" ایالات متحده و بریتانیا را به تسهیل دادن این مذاکرات متهم کرد.

یک مقام استخباراتی پاکستان در ماه جنوری قبل از دستگیری ملابرادر به نیویارک تایمز گفته بود که آنها رهبران طالب را توقیف میکنند زیرا رهبران طالب با امریکایی ها در تماس اند و امریکایی ها به این گونه منافع مشروع امنیتی پاکستان را از نظر میاندازند.

یک مقام ملل متحد در کابل به نیویارک تایمز گفته است که چند روز بعد از دستگیری ملابرادر –  که در آن سازمان استخبارات ایالات متحده نقش بارزی داشت- در سراسر پاکستان 22 رهبر طالبان به شمول ملا قیوم ذاکر، عبدالاکبیر و عبدالرؤوف خادم دستگیر شدند.
گفته شده است که ملا ذاکر که جانشین ملا برادر است، تلفات ملکی را نادیده گرفته و تمایل کمتر به مذاکره با حکومت کرزی را دارد. 

"آی اس آی" و "سی آی ای" با وجود آنکه صد ها عملیات را در همکاری با یک دیگر انجام داده و ده ها تندرو را توقیف کرده اند ولی در رابطه به حمایت "آی ایس آی" از طالبان، با هم مخالفت دارند.

Thursday, August 23, 2012

در قاموس طالبان 'تفاهم سیاسی' وجود ندارد

یک کارشناس سازمان ملل متحد نوشته است که در قاموس طالبان چیزی به نام تفاهم سیاسی وجود ندارد. این در حالی است که مقامات افغان و امریکایی تلاش می کنند تا مذاکرات صلح را با طالبان از سر گیرند.

حالا نیرو های بین المللی به رهبری ناتو و حکومت افغانستان تا کدام حد می تواند به خواست های طالبان تن در دهند.

طالبان در موقفگیری خود علیه حضور نیرو های خارجی در افغانستان از دیدگاه واحدی برخوردار می باشند، اما با در نظر داشت منافع شان، اوضاع افغانستان را با دیدگاه های متفاوتی می نگرند.
بی میلی به صلح
ریچارد بریت، در صفحۀ انترنتی فارن پالیسی، مطلبی نگاشته که در آن از مفکوره های متفاوت طالبان در قبال افغانستان سخن رانده است.

گروه که مذاکرات را به عنوان نفعی در به دست آوردن مجدد نفوذ در کابل، قبل از خروج نیرو های نظامی بین المللی از افغانستان و تجدید مجدد اهداف سیاسی طالبان، می نگرند.

نویسندۀ فارن پالیسی، این گروه را عملگرا نامیده و می گوید که آنها بیشتر تمایل مذاکره را با کشور های خارجی منجمله ایالات متحده دارد - تا حکومت شکنن و آسیب پذیر افغانستان.

برمک پژواک، کارشناس مسایل سیاسی در واشنگتن می گوید که موقف طالبان در قبال خروج نیرو های نظامی از افغانستان مشترک است اما آنان در سایر مسایل با دیدگاه های متفاوتی برخورد می کنند.

آقای پژواک می گوید همین اختلاف نظر ها باعث شده تا روند مذاکرات صلح با طالبان با بن بست مواجه شود.

از جانب دیگردر گروه طالبان کسانی وجود دارند که مذاکره را تنها راه کاهش دادن فشار نظامی می پندارند تا خود را به منظور حفظ قدرت و تامین اقتدار در مناطق تحت کنترول خود، توانایی بخشند. به عقیدۀ نویسندۀ صفحۀ پالیسی خارجی ایالات متحده، این گروه دیده به راه یک جنگ تمام عیار بعد از خروج نیرو های خارجی ایالات متحده می باشد.

این افراد تا زمانی که نبض نیرو را شناسایی و قدرت حکومت افغانستان را آزمایش نکرده است، از در سازش پیش نخواهد آمد.
منافع و اهدف متضاد
گروه های درگیر در جنگ افغانستان جهت اشتراک در روند مذاکرات، پیشنهادات و خواست خود را داشته اند ولی تا هنوز هیچکدام خواست های یکدیگر را برآورده نساخته است.

پژواک می گوید که تا هنوز طالبان و حکومت افغانستان و جامعۀ بین المللی در میز مذاکره قرار نگرفته اند. هر کاری هم که صورت گرفته است تلاشی برای احیای شرایط مذاکرات بوده تا عملی شدن مذاکرات. او به این نظر است که اگر این گروه ها روی میز مذاکره قرار گیرند، بدون شک از خود انعطاف نشان خواهند داد.
نقش ملا برادر
از جملۀ افرادی که از فکر می شود در روند صلح موثر باشد، ملابرادر  می باشد که در قید پاکستان قرار دارد. اسمعیل قاسمیار، مشاور شورای عالی صلح افغانستان به آژانس رویترز گفته است که رهایی ملابرادر می تواند سایر رهبران طالب را در پذیرفتن مصالحه تشویق کند.
در این راستا، نه ضمانتی وجود دارد که پاکستان ملا برادر را رها می کند و نه تضمین شده می تواند که خود برادر از نقش تصمیم گیرندۀ در میان طالبان برخوردار می باشد.

هر چند رحمن ملک وزیر داخلۀ پاکستان در مصاحبۀ با رویترز گفته است که کشورش هر کاری را به خاطر تامین صلح در افغانستان انجام می دهد. اما آنان تا حال ملا برادر را رها نکرده اند. کارشناسان افغان به این باور اند که پاکستان ملا برادر را به خاطر داشتن نفوذ بیشتر در روند آیندۀ صلح افغانستان، در بازداشت نگهداشته است.
راه های حل
اما با درنظر داشت مشکلات عدیدۀ موجود در سر راه مذاکرات، چگونه می توان طالبان روی میز مذاکرات قرار داد.

آقای برمک به این باور است که طالبان به نحوی واداشته شوند تا به میز مذاکرات قرارگیرند. او می گوید "هر وقتی که فاصله میان حکومت آقای کرزی و مردم افغانستان نزدیکتر شود و مردم افغانستان حکومت را از خود بدانند در آنوقت حکومت این قدرت و طاقت را خواهد داشت که در برابر طالبان ایستاده شود."

در حال حاضر به نظر می رسد که گرایش ایالات متحده و طالبان به مذاکرات با توجه به کنش و واکنش های همدیگر به سود هر دو جناح خواهد بود. ولی اینکه حکومت افغانستان – جامعۀ بین المللی و طالبان روی میز مذاکره قرار خواهند گرفته یا خیر، وقت قضاوت خواهد کرد.